Bij mijn tandarts liggen van die ‘glossy’ tijdschriften. Trendies, AvantGarde, Résidence, ga zo maar door. Eenvoudige boerenstulpjes voor 2 miljoen euro, een héél sobere marmeren inrichting van de keuken voor een navenant bedrag, enzovoort.

Toch kijk ik ze in, want wat moet je anders aan zo’n tafel? Ik lees dan selectief. Twee zaken hebben dan mijn aandacht: meubels (ideeën voor meubels voor mijn houtwerkplaats) en recepten. Nu, het komende recept heb ik daar niet uitgehaald. Anders staan 5 pitten op het fornuis er voor niets bij.

Een pastagerecht. Macaroni, spaghetti en al dat kleine spul (vlinders, pijpjes, schelpjes) is voor de kampeerder een prachtig gerecht. Makkelijk klaar te maken, voedzaam en het smikkelt lekker weg.

Wat hebben we nodig.

• spaghetti: pakweg 200 gr of meer als de twee eters hongerig zijn
• knoflook (een paar flinke tenen)
• 2 doosjes tuinkers (ik wilde eigenlijk waterkers hebben maar dat was niet voorradig)
• olie
• zakje gemalen kaas uit Parma (100 gr)

Spaghetti koken in ruim water met een beetje zout. Géén knoflook en olie in het water, die heb je straks nodig.

De knoflook zo klein mogelijk maken, tuinkers van zijn voedingsbodem los knippen en met de Parmezaanse kaas in een bakje doen. Mengen en dan de olijfolie daarbij doen. Je krijgt dan een smeuïg papje. (Voeg eventueel nog wat olie toe als het te dik blijft, de olie is toch weer brandstof voor morgen).

Inmiddels zal de spaghetti wel klaar zijn, deze afgieten en de knoflook-kaas en tuinkerssaus erdoor roeren.

Naar eigen keus nog wat peper en/of zout erbij.

De salade, ik had ‘m nog niet genoemd, heb ik klaar laten maken door mijn vrouw.

En dat ‘feestje’? Nu, daar moet je maar niet naartoe gaan, want je ‘walmt’ naar knoflook. Anders word je een volgend feest, zonder knoflook, niet meer uitgenodigd.